A A A

Terapia pedagogiczna

Terapia pedagogiczna, nazywana również zajęciami korekcyjno- kompensacyjnymi, dotyczy usprawniania u dzieci funkcji wzrokowych, słuchowych oraz wzrokowo-ruchowych (w tym funkcji wzrokowo- przestrzennych, dużej i małej motoryki i grafomotoryki) . Funkcje te są odpowiedzialne za proces nabywania w dalszej perspektywie umiejętności czytania i pisania. Zajęcia wspomagają także umiejętności emocjonalno- społeczne, koncentrację uwagi, poszerzają zasób słowno- pojęciowy dziecka oraz myślenie logiczne. Terapeuta uwzględnia dany etap rozwojowy, na którym znajduje się dziecko, a w programie terapii, w miarę możliwości, stosuje oddziaływania stymulujące wszystkie strefy rozwoju. Wymaga to niekiedy wsparcia rozwoju fundamentalnych kompetencji społecznych takich jak umiejętność budowania i pozostawania w relacji, począwszy od dzielenia wspólnego pola uwagi, rozwijanie motywacji do komunikowania się z otoczeniem po naukę zachowań społecznie akceptowalnych.

Dobór ćwiczeń ze względu na treść, czas trwania, wielokrotność powtórzeń i samą formę (zabawową lub treningu zadaniowego) regulowany jest zgodnie z możliwościami i aktualnymi potrzebami dziecka. Terapeuta czuwa bardzo wnikliwie nad przebiegiem każdego ćwiczenia i sposobem funkcjonowania dziecka. Jedną z głównych zasad prowadzenia terapii jest odnoszenie się do realnie istniejących umiejętności i możliwości dziecka (strefy najbliższego rozwoju) oraz zaangażowanie dziecka w podejmowane działania. Stąd na zajęciach stosowane są różnego rodzaju gry i zabawy, a dostarczane doświadczenia mają charakter sensomotoryczny. O skuteczności terapii decyduje wiele czynników- jednym z najważniejszych jest współpraca rodziców dziecka, stosowanie zaleceń terapeuty oraz systematyczność ćwiczeń.